Wymiary paneli fotowoltaicznych 370W JA MR

Redakcja 2025-05-14 10:47 / Aktualizacja: 2025-09-01 01:54:27 | Udostępnij:

Planowanie instalacji z panelami 370 W zaczyna się od trzech pytań: jakie są rzeczywiste wymiary modułu, jak wpłynie jego masa na konstrukcję dachu oraz jak dobrać konfigurację elektryczną względem inwertera. To dylematy decydujące o układzie rzędów, doborze profili montażowych i konfiguracji stringów, zwłaszcza gdy w zestawie mamy 8 sztuk dających 2,96 kW. W tekście podam konkretne liczby, obliczenia potrzebne do projektu i wskażę punkty, które należy potwierdzić w karcie technicznej producenta.

Wymiary paneli fotowoltaicznych 370W

Poniższa analiza zbiera podstawowe parametry użyteczne przy planowaniu zabudowy dachu i doborze inwertera; tabela zawiera najważniejsze wymiary, masę oraz moc nominalną znane z dokumentacji i źródeł branżowych.

Parametr Wartość
Długość (krótszy bok podany) ≈ 996 mm
Grubość ramy 35 mm
Masa 20,5 kg
Moc max STC 370 W (tolerancja +5 W)

Na bazie powyższych danych osiem modułów 370 W tworzy instalację 2,96 kW o masie paneli około 164 kg, co należy uwzględnić w bilansie obciążeń dachu przed zamówieniem systemu montażowego. Parametry elektryczne (Voc ≈45,8 V, Vmpp ≈37,49 V) pozwalają wyliczyć, że przy szeregowym połączeniu 8 modułów otrzymamy Vmpp sumaryczne ≈299,9 V i Voc sumaryczne ≈366,4 V — wartości kluczowe przy doborze inwertera oraz zabezpieczeń DC. Brak jednoznacznie podanej szerokości modułu w dostępnych źródłach wymaga potwierdzenia w karcie technicznej producenta przed finalnym rozplanowaniem rzędów i zamówieniem profili.

Wymiary pojedynczego panelu 370W MR JA

Producent wskazuje krótszy wymiar modułu rzędu ≈996 mm i grubość ramy około 35 mm, co w projekcie traktujemy jako punkt wyjścia do obliczeń przestrzeni montażowej, ponieważ do tych wymiarów trzeba dodać profile, szczeliny dylatacyjne i miejsce na uchwyty. Moduł z 132 ogniwami sugeruje większy dłuższy bok niż w standardowych 60- czy 72-ogniwowych modułach, dlatego typowy dłuższy wymiar dla tego typu konstrukcji często mieści się w granicach kilkudziesięciu centymetrów więcej niż krótszy bok — dokładne wartości należy zawsze potwierdzić w rysunkach technicznych. Dla projektanta krytyczne jest rozróżnienie, który bok podawany jest jako „długość” w dokumentacji, bo pomyłka w interpretacji tego parametru prowadzi do błędów w szkicu rozmieszczenia i może skutkować dodatkowymi pracami na dachu.

Zobacz także: Nietypowe wymiary paneli fotowoltaicznych w 2025 roku

Przy przyjęciu krótszego boku ≈0,996 m i szacunkowym dłuższym boku rzędu 1,70–1,80 m (wartość orientacyjna dla modułów 132 ogniw), pojedynczy moduł zajmuje w przybliżeniu 1,7–1,8 m² powierzchni ułożenia, co umożliwia szybkie wyliczenie potrzebnej przestrzeni dla 8 modułów. Typowy układ dachowy z dwoma rzędami po cztery moduły daje zatem wstępne wymiary rzędu 3,98 m × 3,52 m (po doliczeniu szczelin montażowych), ale każdorazowo należy dodać marginesy na krawędzie i elementy dachowe. Przy planowaniu przeznacz miejsca na wentylację i prowadzenie kabli oraz uwzględnij przeszkody takie jak kominy — dokładny szkic z potwierdzonymi wymiarami zapobiega potem kosztownym korektom.

W praktyce projektowej pamiętaj, że producent podaje w karcie technicznej także lokalizacje otworów montażowych i maksymalne miejsca przykręceń, dlatego przed zamówieniem modułów sprawdź rysunek montażowy, aby dobrać profile o odpowiedniej długości i dystansach. Zmierz dach z uwzględnieniem realnych wymiarów paneli, zwłaszcza gdy planujesz wysunięcia przy okapach lub montaż na dachówce — montaż na profilach wymaga zwykle kilku centymetrów luzu dla klamer. Przed ostatecznym cięciem i wierceniami warto zrobić próbne ustawienie modułów na sucho, by potwierdzić, że przyjęte wymiary odpowiadają rzeczywistym warunkom na dachu.

Masa paneli JA 370W MR i modułu

Masa jednego modułu deklarowana jest na około 20,5 kg, co jest wartością ważną przy kalkulacji nośności konstrukcji dachowej i doborze kotwień montażowych; ta masa jest relatywnie niska i ułatwia logistykę przy transporcie i montażu. Sumaryczna masa ośmiu modułów to około 164 kg, a do tego dochodzą profile, wsporniki i akcesoria, które zwykle dodają kolejne 20–50 kg, co należy uwzględnić w obliczeniach obciążenia użytkowego dachu, zwłaszcza przy starym lub delikatnym pokryciu. Przy projektowaniu mocowań istotne jest rozłożenie sił na krokwie lub elementy nośne dachu, tak by żaden punkt nie był przeciążony, ponieważ to wpływa na bezpieczeństwo i trwałość instalacji.

Zobacz także: Wymiary paneli fotowoltaicznych 500W – co warto wiedzieć

Przyjmując przybliżony wymiar jednego modułu rzędu 1,70–1,80 m długości i 0,996 m szerokości otrzymamy pole modułu ok. 1,7–1,8 m², co daje współczynnik masy rzędu 11–12 kg/m² dla samego modułu i ułatwia porównania z nośnością dachu. To pozwala projektantowi ocenić, czy konieczne jest wzmacnianie konstrukcji lub zmiana systemu montażowego, jeżeli dach ma ograniczenia dotyczące dopuszczalnego obciążenia na jednostkę powierzchni. Dobrą praktyką jest porównanie tej wartości z danymi konstrukcyjnymi budynku oraz weryfikacja rozmieszczenia kotew, aby uniknąć koncentracji obciążeń w jednym miejscu.

Pod względem ergonomii masa 20,5 kg wymusza sposób pracy montażowej: choć jeden sprawny monter może podnieść panel, zaleca się prace dwójkowe przy ustawianiu i dopasowaniu elementu, szczególnie na stromych połaciach, gdzie precyzja i bezpieczeństwo są kluczowe. W planie roboczym uwzględnij dodatkowe zasoby przy manipulacji modułami, ewentualne pomocnicze urządzenia podnoszące oraz czas potrzebny na zabezpieczenie paneli przed uszkodzeniem podczas pracy. Wreszcie pamiętaj o dodaniu masy inwertera i osprzętu do ogólnego bilansu, zwłaszcza jeśli instalacja będzie montaowana na lekkich konstrukcjach dachowych.

Dane elektryczne modułu 370 W STC

W warunkach STC moduł deklaruje: Voc ≈45,8 V, Isc ≈10,43 A, Vmpp ≈37,49 V i Impp ≈9,87 A, przy sprawności około 20,1% i tolerancji mocy +5 W, co daje podstawę do obliczeń stringów i doboru zabezpieczeń. Te parametry definiują napięcie i prąd roboczy panelu, od których zależy wybór przekroju przewodów DC, zabezpieczeń i ewentualnych ograniczników przepięć; są też kluczowe przy symulacji pracy MPPT inwertera. Poniżej najważniejsze wartości w przystępnej formie tabelarycznej ułatwiającej szybkie przeliczenia przy projektowaniu instalacji.

Parametr Wartość
Voc ≈ 45,8 V
Isc ≈ 10,43 A
Vmpp ≈ 37,49 V
Impp ≈ 9,87 A

Przy połączeniu szeregowym 8 modułów uzyskamy sumaryczne napięcie Vmpp ≈299,9 V i Voc ≈366,4 V, a prąd stringu pozostanie na poziomie Impp pojedynczego modułu ≈9,87 A; to ułatwia sprawdzenie zgodności z wymaganiami inwertera i dobór przekrojów kabli. Należy pamiętać o marginesie związanym ze wzrostem Voc w niskich temperaturach — przed dopuszczeniem konfiguracji do eksploatacji należy sprawdzić maksymalne dopuszczalne napięcie wejściowe inwertera i uwzględnić współczynniki temperaturowe. Dobór zabezpieczeń DC i wyłączników powinien brać pod uwagę zarówno prąd zwarciowy Isc jak i wartości Impp dla minimalizacji spadków napięcia i zapewnienia bezpieczeństwa systemu.

Dane NOCT mówią o Vmpp ≈35,09 V i Impp ≈7,98 A, co daje przybliżoną moc przy NOCT około 35,09×7,98 ≈ 280 W na moduł, czyli ok. 75–76% mocy STC, co stanowi realniejszą podstawę prognoz produkcji w umiarkowanych warunkach nasłonecznienia. To pokazuje, że szczytowe wartości STC osiągane są krótko i że przy codziennej eksploatacji moduły będą częściej pracować poniżej wartości nominalnej, co trzeba uwzględnić przy ocenie zwrotu z inwestycji i doborze liczby modułów. NOCT oraz współczynniki temperaturowe stanowią konkretne narzędzia do realistycznego oszacowania chwilowej mocy i do planowania pracy inwertera w różnych porach dnia.

Odporność mechaniczna i IP68

Klasyfikacja IP68 odnosi się do stopnia ochrony skrzynki przyłączeniowej i złączy modułu — informuje o wysokiej szczelności i odporności na długotrwałe działanie wody, co jest ważne przy montażu w warunkach zwiększonej wilgotności lub tam, gdzie narażenie na opady jest duże. Wysoka klasa ochrony skrzynki ogranicza ryzyko przedostawania się wody i kurzu do elementów elektrycznych oraz minimalizuje możliwość korozji styków, jednak sama klasa IP nie mówi nic o odporności mechanicznej szkła czy ramy, dlatego te parametry trzeba sprawdzić oddzielnie. Dobrze uszczelnione złącza i hermetyczne puszki ułatwiają eksploatację i konserwację, lecz nie zastępują prawidłowego montażu, uziemienia i zabezpieczenia przewodów przed uszkodzeniem mechanicznym.

Odporność mechaniczna modułów testowana jest zgodnie z normami IEC 61215 i IEC 61730, które obejmują badania na obciążenia mechaniczne oraz wytrzymałość na warunki pogodowe; w dokumentacji producenta znajdziemy szczegółowe wartości dopuszczalnych obciążeń frontowych i tylnego nacisku, które należy uwzględnić w regionach o dużym natężeniu śniegu i silnym wietrze. Przy planowaniu montażu sprawdź deklarowane wartości dla obciążeń punktowych, próby na grad oraz testy termiczne, bo one decydują o dopuszczeniu modułu do eksploatacji w konkretnych warunkach klimatycznych. Równie istotne są instrukcje montażowe producenta dotyczące maksymalnych momentów dokręcania i rozmieszczenia punktów mocujących, bo niewłaściwy montaż może obniżyć odporność mechaniczną modułu.

W praktycznym wymiarze eksploatacji odporność IP68 i dobre parametry mechaniczne oznaczają mniejsze ryzyko awarii związanych z wilgocią i utrzymanie stabilnych parametrów elektrycznych przez lata, jednak projektant powinien uwzględnić również warunki montażu, np. kierunek działania wiatru, ekspozycję na grad oraz ewentualne odłamki po przeprowadzeniu prac na dachu. Wstępna weryfikacja certyfikatów i testów oraz porównanie z lokalnymi warunkami klimatycznymi daje pewność, że wybrany moduł będzie pracował bezpiecznie i zgodnie z oczekiwaniami inwestora. Prawidłowe uziemienie i zabezpieczenia przeciwprzepięciowe dopełniają całości, zabezpieczając instalację przed skutkami ekstremalnych zdarzeń atmosferycznych.

Konstrukcja, łączenia i montaż paneli

Moduł zbudowany jest z hartowanego szkła, ogniw monokrystalicznych w układzie 132 ogniw, ramy aluminiowej oraz hermetycznej skrzynki przyłączeniowej z diodami bypass, co zapewnia zarówno wydajność, jak i łatwość montażu i konserwacji. Taka konstrukcja wpływa na sposób mocowania — uchwyty mocowane są do ramy aluminiowej, a miejsca montażowe muszą być zgodne z rysunkiem technicznym, by zachować gwarancję producenta i właściwe przenoszenie obciążeń. Skrzynka przyłączeniowa z klasą IP68 oraz dobrze zabezpieczone złącza minimalizują ryzyko problemów związanych z wnikaniem wilgoci i psuciem styków, co istotnie wpływa na trwałość instalacji.

Łączenia w stringu powinny być wykonane za pomocą złączy hermetycznych i kabli o przekrojach dobranych do prądu Impp oraz do dopuszczalnego spadku napięcia, a w skrzynkach przyłączeniowych powinny być zastosowane zabezpieczenia przeciwprzepięciowe i wyłączniki DC zgodne z lokalnymi przepisami. Warto planować prowadzenie kabli tak, aby były osłonięte przed UV, mechanicznym przetarciem i miały odwodnienie w pobliżu skrzynek, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń i konieczności napraw. Diody bypass chronią przed nagłym spadkiem mocy przy częściowym zacienieniu, a poprawne rozmieszczenie przewodów i ogólna schludność instalacji upraszczają późniejszy serwis.

Montaż modułów należy realizować według ustalonych etapów, zaczynając od przygotowania miejsca i profili nośnych, poprzez mocowanie modułów i kończąc na pomiarach elektrycznych oraz protokole odbioru; każdy etap ma znaczenie dla funkcjonowania całego systemu. Wykonanie montażu zgodnie z instrukcjami producenta eliminuje większość problemów eksploatacyjnych i upraszcza procedurę gwarancyjną, a zachowanie kolejności czynności redukuje ryzyko uszkodzeń mechanicznych podczas instalacji. Poniżej znajduje się lista kontrolna typowych kroków montażowych, która ułatwia przygotowanie projektu i przeprowadzenie prac.

  • Pomiar dachu i analiza zacienienia.
  • Weryfikacja wymiarów paneli i zamówienie komponentów.
  • Montowanie profili nośnych i ich kotwienie do konstrukcji.
  • Mocowanie modułów, dopasowanie i dokręcanie uchwytów.
  • Okablowanie, uziemienie i połączenie z inwerterem.
  • Testy elektryczne i protokół odbioru.

Tolerancje mocy i przewidywana realna produkcja

Tolerancja mocy +5 W oznacza, że moduł nominalnie 370 W może faktycznie produkować do około 375 W, co w zestawie 8 modułów podnosi sumaryczną moc nominalną do 3,00 kW, dając niewielkie, ale realne zwiększenie potencjału produkcyjnego. Pozytywna tolerancja to z punktu inwestora dobra informacja, bo zwiększa prawdopodobieństwo, że rzeczywista moc zestawu nie będzie mniejsza od deklarowanej, lecz rzeczywista roczna produkcja zależy od nasłonecznienia, orientacji i straty systemowej. Przy prognozach warto stosować ostrożne założenia i uwzględnić straty wynikające z temperatury ogniw, okablowania, sprawności inwertera oraz ewentualnego zacienienia.

Orientacyjnie, w klimacie umiarkowanym średnioroczny uzysk z 1 kWp to zwykle 900–1 100 kWh, co dla instalacji 2,96 kWp daje zakres około 2 660–3 260 kWh rocznie; bardziej konserwatywne oszacowanie to około 2 800–3 000 kWh, zależnie od ekspozycji połaci. Z NOCT wynika, że moduł w typowych warunkach daje około 280 W, a więc chwilowa moc systemu często będzie niższa niż STC, jednak czas pracy blisko Vmpp decyduje o sumarycznym bilansie energetycznym w ciągu dnia. Typowe straty systemowe rzędu 10–20% (okablowanie, inwerter, zacienienia, degradacja) należy uwzględnić w kalkulacjach finansowych i prognozach zwrotu z inwestycji.

Dodatek wynikający z tolerancji +5 W jest realny, ale nie przesądza o znaczącej zmianie opłacalności projektu — zwiększenie mocy nominalnej do 3,00 kW może podnieść roczny uzysk o kilkadziesiąt do stu kWh, w zależności od warunków. Przy długoterminowych prognozach pamiętaj o stopniowej degradacji modułów, zwykle rzędu 0,5–1% rocznie, która wpływa na produkcję w kolejnych latach i powinna być uwzględniona w modelu ekonomicznym. Rzetelna prognoza powinna łączyć dane STC, NOCT oraz lokalne mapy nasłonecznienia, by otrzymać realny przedział produkcji i odpowiednio dobrać liczbę modułów.

Zastosowanie w zestawach dachowych 2.96 kW z FRONIUS Primo

Zestaw 8×370 W daje moc DC 2,96 kW i jest naturalnym kandydatem do współpracy z inwerterem FRONIUS Primo 3.0-1, który jako jednofazowe urządzenie klasy domowej dobrze współgra z tą skalą mocy i oferuje wysoką sprawność konwersji. Przy pojedynczym stringu ośmiu modułów otrzymujemy Vmpp sumaryczne ≈299,9 V, Voc ≈366,4 V, co plasuje punkt pracy w wygodnym przedziale MPPT większości inwerterów jednofazowych i upraszcza projekt instalacji. Zanim jednak zatwierdzisz konfigurację, sprawdź w karcie inwertera jego minimalne napięcie startowe MPPT oraz maksymalne dopuszczalne Voc, aby zachować margines bezpieczeństwa przy niskich temperaturach i nie przekroczyć limitów wejściowych.

Jeżeli dach jest jednorodny i nie ma lokalnego zacienienia, jeden string 8 modułów to najprostsze rozwiązanie oszczędzające okablowanie i ułatwiające uruchomienie; w warunkach skomplikowanej geometrii dachu lub różnych orientacji połaci rozważ podział na oddzielne stringi lub użycie optymalizatorów mocy, by poprawić uzysk. FRONIUS Primo dobrze radzi sobie z typowymi konfiguracjami domowymi, ale projektant powinien zwrócić uwagę na maksymalny prąd wejściowy i zabezpieczenia DC oraz na wymagania operatora sieci przy przyłączaniu instalacji. Przy konfiguracji pamiętaj o redukcji spadków napięć przez dobór odpowiedniego przekroju kabli i o zaplanowaniu miejsca dla skrzynki przyłączeniowej i przewodów ochronnych.

Orientacyjny koszt takiego zestawu (stan na 2025) można oszacować następująco: panele JA Solar 370W MR około 600–800 PLN netto/szt., inwerter FRONIUS Primo 3.0-1 około 3 500–5 000 PLN, montaż i materiały 1 500–3 000 PLN; przykładowa kalkulacja dla dolnego przedziału daje 8×600 = 4 800 PLN (panele) + 4 500 PLN (inwerter) + 2 000 PLN (montaż) + 700 PLN (akcesoria) ≈ 12 000 PLN przed podatkami. Poniższy wykres ilustruje orientacyjny rozkład kosztów tego przykładowego scenariusza, co ułatwia szybkie porównanie udziałów poszczególnych elementów w budżecie inwestycji.

Wymiary paneli fotowoltaicznych 370W — Pytania i odpowiedzi

  • Jakie są podstawowe wymiary i masa modułu JA Solar 370W MR w zestawie 8 sztuk?

    Moduł ma długość około 996 mm, grubość 35 mm; szerokość warto doprecyzować w źródle producenta. Masa jednego panelu to około 20,5 kg. Zestaw 8 sztuk daje całkowitą masę około 164 kg, przy założeniu braku dodatkowego wyposażenia montażowego.

  • Jakie parametry elektryczne podaje STC dla JA Solar 370W MR?

    Voc ≈ 45,8 V, Isc ≈ 10,43 A, Vmpp ≈ 37,49 V, Impp ≈ 9,87 A; tolerancja mocy wynosi +5 W. NOCT (dla realistycznego szacowania) Vmpp ≈ 35,09 V, Impp ≈ 7,98 A, Tc ≈ 45°C ±2.

  • Jakie są warunki mechaniczne i ochrona modułu?

    Moduł cechuje konstrukcja odporna na warunki atmosferyczne z IP68. Posiada podkładkę montażową, możliwości łączenia (diody, złącza) i hermetyczne łączenie zgodne z IP68.

  • Do czego przeznaczony jest zestaw 8 paneli 370W w praktyce?

    Idealny do zestawów dachowych o mocy zbliżonej do 2,96 kW (8 paneli po 370 W) w połączeniu z inwerterem FRONIUS PRIMO 3.0-1. Rozwija realną produkcję energii dzięki tolerancji dodatniej mocy.