Protokół przeglądu instalacji elektrycznej w mieszkaniu – wzór

Protokół przeglądu instalacji elektrycznej w mieszkaniu to prosty dokument z trudnymi decyzjami — czy wystarczy minimalny arkusz pomiarowy, czy lepszy będzie rozbudowany raport z fotografiami i kosztorysem? Kto ma prawo go wystawić i jak interpretować wyniki pomiarów, by podjąć decyzję o natychmiastowej naprawie lub odłożeniu modernizacji? W tekście skupiamy się na wzorze protokołu, praktycznych polach do wypełnienia oraz na priorytetyzacji napraw.

• Zakres protokołu i identyfikacja wykonawcy
• Elementy objęte przeglądem: instalacja, gniazda, wyłączniki i uziemienie
• Wymogi prawne i normy PN-EN/NF
• Zawartość wzoru protokołu: dane identyfikacyjne, opis stanu, czynności, zdjęcia, zalecenia, podpisy
• Przygotowanie mieszkania do przeglądu i dokumentacja
• Uprawnienia do przeprowadzenia przeglądu
• Ocena stanu technicznego i priorytety napraw
• Protokół przeglądu instalacji elektrycznej w mieszkaniu wzór

Poniżej przykład wzoru protokołu z typowymi polami, wartościami pomiarów i rekomendacjami — obrazowo i z liczbami, które ułatwią przygotowanie własnego szablonu:

Z tabeli wynika prosty wniosek: protokół ma trzy warstwy — dane identyfikacyjne, pomiary z wartościami liczbowymi oraz rekomendacje terminowe i kosztowe. Przykładowe liczby ułatwiają decyzję: rezystancja izolacji 5,2 MΩ oznacza bezpieczny margines, natomiast przetarcie izolacji w jednym przewodzie podnosi priorytet naprawy niezależnie od pozostałych wyników.

Zakres protokołu i identyfikacja wykonawcy

Na początku protokołu umieść kluczowe dane: numer dokumentu, datę przeglądu, identyfikator lokalu, metraż i liczbę obwodów. To nie jest formalność — to pierwszy filtr przy audycie zabudowy i przy porównywaniu wyników kolejnych przeglądów, dlatego warto wpisać konkret: np. 6 obwodów, 12 gniazd, 3 wyłączniki różnicowoprądowe. Krótko: kto, kiedy, gdzie, co mierzy i czym; bez tych pól protokół traci użyteczność.

Zobacz także: Instalacje wod-kan 2025: cennik i koszty budowy

W drugim akapicie opisz zakres: przegląd może być „minimalny” (podstawowe pomiary i wzrokowa inspekcja) lub „rozszerzony” (mierniki, zdjęcia, pomiary pętli, pomiar uziemienia). Minimalny wzór to 1–2 strony; rozszerzony to 4–8 stron z załącznikami i fotodokumentacją. Z punktu widzenia kolejnych działań bardziej rozbudowany protokół znacznie upraszcza wyceny i priorytetyzację napraw.

Trzeci akapit przypomina o identyfikatorze wykonawcy: imię i nazwisko nie jest konieczne, wystarczą kwalifikacje i numer uprawnień oraz informacja o polisie OC firmy wykonującej usługę. Zalecamy również pole „urządzenia pomiarowe” z numerem kalibracji i datą ważności — to zwiększa wiarygodność pomiarów przy ewentualnych sporach.

Elementy objęte przeglądem: instalacja, gniazda, wyłączniki i uziemienie

Przegląd obejmuje pomiary elektryczne i kontrolę wizualną. Mierzymy rezystancję izolacji każdego obwodu, impedancję pętli zwarcia, ciągłość przewodów ochronnych, skuteczność uziemienia i czas zadziałania urządzeń różnicowoprądowych (RCD). Do tego dochodzi inspekcja gniazd i wyłączników pod kątem luzów, przepaleń i mechanicznych uszkodzeń — liczby pomagają: typowe mieszkanie 48 m² ma 4–8 obwodów i 10–16 punktów gniazd.

Zobacz także: Protokół przeglądu instalacji elektrycznej 2025 – wzór

W praktycznym zapisie protokołu warto dla każdego obwodu zapisać: nazwę (np. kuchnia — gniazda), numer bezpiecznika, wynik pomiaru pętli (np. 0,35 Ω), oraz krótką ocenę „OK” lub „uwaga”. Dla RCD wpisujemy IΔn i zmierzoną wartość czasu zadziałania, a dla uziemienia liczbę w omach — np. 4,8 Ω — i zwięzłą interpretację. Taki układ przyspiesza porównanie przy kolejnych przeglądach.

Wzrokowa kontrola obejmuje jeszcze: ślady przegrzania przy zaciskach, oznaki wilgoci w pobliżu rozdzielnicy, widoczne przetarcia izolacji i stopień osadzenia gniazd. Nawet jeśli pomiary wskazują „OK”, uszkodzenia mechaniczne są kryterium do zaliczenia prac priorytetowych — zapis w protokole musi to wyraźnie rekomendować.

Wymogi prawne i normy PN-EN/NF

Podstawę techniczną stanowią normy z rodziny PN-HD 60364 (zasady projektowania i bezpieczeństwa instalacji niskiego napięcia) oraz PN-EN 61557 (urządzenia do pomiarów ochronnych). Te dokumenty określają zakres pomiarów, wymagane metody i kryteria oceny. W protokole warto wskazać normę odniesienia przy każdym pomiarze — skraca to drogę do interpretacji wartości i doboru działań korygujących.

Prawo budowlane i przepisy eksploatacyjne nie zawsze podają jednolite interwały dla mieszkań, ale normy zalecają regularne kontrole i po zmianach instalacji obowiązkowy odbiór. Dla zarządców nieruchomości i właścicieli najważniejsze jest, by wynik pomiarów był odtwarzalny i oparty na przyrządach z aktualnymi świadectwami kalibracji — wpis o kalibracji w protokole podnosi jego wartość dowodową.

W protokole wpisujemy stosowane normy i odwołania, ale unikamy nadmiaru cytatów prawnych — wystarczy krótka informacja „badania zgodne z PN‑HD 60364 i PN‑EN 61557”, numer i data kalibracji miernika oraz podpis osoby odpowiedzialnej za pomiary.

Zawartość wzoru protokołu: dane identyfikacyjne, opis stanu, czynności, zdjęcia, zalecenia, podpisy

Kluczowe informacje na początku: numer protokołu, data, identyfikacja lokalu, wykonawca, cel przeglądu (okresowy/po remoncie/przed przekazaniem). Następnie konkretne pomiary z tabelarycznym zapisem dla każdego obwodu i zwięzłym opisem stanu technicznego — to serce wzoru. W nagłówku protokołu warto także umieścić pole „estetyka dokumentu” — lista załączników z numerami plików zdjęć i ich miniaturami ułatwia późniejsze odwołania.

Proponowana struktura protokołu w formie listy ułatwia jego tworzenie i odczyt:

• Nagłówek: nr, data, lokal, wykonawca;
• Opis instalacji: liczba obwodów, tablica rozdzielcza;
• Tabela pomiarów: obwód, pomiar izolacji, impedancja, RCD;
• Fotografie: min. 3 zdjęcia (rozdzielnica, uszkodzenie, ogólny widok);
• Zalecenia z terminami i estymacją kosztów;
• Podpisy i pieczęć wykonawcy.

Opis stanu powinien być rzeczowy i zwięzły: zamiast „do naprawy”, wpisz „gniazdo kuchenne luźne — wymiana mechaniczna i sprawdzenie zacisków; koszt orientacyjny 120–200 PLN”. Taki zapis ułatwia rozmowę z wykonawcą i z właścicielem oraz pomaga właścicielowi porównać oferty bez ponawiania całego pomiaru.

Przygotowanie mieszkania do przeglądu i dokumentacja

Podstawowe informacje: dostęp do rozdzielnicy, odblokowane szafki, odłączone urządzenia przenośne i dostęp do wszystkich pomieszczeń. Typowy czas przeglądu dla mieszkania 40–60 m² to 45–90 minut; koszt inspekcji orientacyjny: 250–600 PLN za wizytę z pomiarami i protokołem. Jeśli potrzebna jest wymiana części lub modernizacja, wykonawca może podać orientacyjny koszt naprawy od ręki lub wysłać osobny kosztorys.

Oto krok po kroku co zrobić przed przyjazdem elektryka:

• Upewnij się, że skrzynka rozdzielcza jest dostępna i niezakryta;
• Wyłącz urządzenia wrażliwe lub zapisz ich ustawienia — prace mogą wymagać chwilowego odłączenia prądu;
• Przygotuj wcześniejsze protokoły i schematy jeśli je posiadasz;
• Udostępnij klucze do skrzynek na klatce, jeśli są zewnętrzne;
• Poinformuj lokatorów o możliwym krótkotrwałym braku zasilania.

Dokumentacja powinna zawierać kopię protokołu i zdjęcia w formacie cyfrowym (min. 1024×768 px) oraz raport PDF z tabelami pomiarów. Zachowaj dokumentację co najmniej przez okres wskazany w protokole — sugerujemy min. 5 lat — aby mieć porównanie historii stanu instalacji przy ewentualnej sprzedaży czy sporze.

Uprawnienia do przeprowadzenia przeglądu

Przegląd powinien wykonać osoba z odpowiednimi kwalifikacjami — typowo elektryk z uprawnieniami SEP do 1 kV lub równoważne kwalifikacje zawodowe. W protokole wpisujemy rodzaj uprawnień i numer dokumentu potwierdzającego kwalifikacje oraz numer polisy OC z zakresu prowadzonej działalności, co zwiększa zaufanie do dokumentu. Prosty test: poproś o okazanie certyfikatu i numeru kalibracji używanego przyrządu pomiarowego.

Drugie kryterium to doświadczenie i referencje; warto zwrócić uwagę na formalny zakres uprawnień — „eksploatacja” i „dozór” to dwa odrębne zakresy, które decydują o możliwościach wykonywania prac i kontroli. Przy pracach rozbudowy instalacji konieczne są uprawnienia do dozoru i projektowania, natomiast prosty przegląd i pomiary wykonuje osoba z uprawnieniami eksploatacyjnymi.

W protokole warto dodać pole „oświadczenie o stanie zdrowia i warunkach pracy” podpisane przez wykonawcę — to formalne potwierdzenie, że prace wykonywano zgodnie z zasadami BHP i z użyciem sprawnych przyrządów. Taki zapis redukuje ryzyko nieporozumień przy reklamacji wykonanych pomiarów.

Ocena stanu technicznego i priorytety napraw

Kluczowe informacje na początku: przypisz każdemu stwierdzeniu kategorię priorytetu — A (brak uwag), B (zalecane), C (pilne). Przykładowe terminy: B — naprawa 1–3 miesiące; C — natychmiast/ do 14 dni. Kosztorys orientacyjny przy typowych usterkach: wymiana gniazda 120–250 PLN, wymiana wyłącznika 150–300 PLN, wymiana RCD 350–650 PLN, wymiana jednego obwodu (materiały + robocizna) 1 000–2 000 PLN, kompleksowa wymiana instalacji dla 50 m²: 6 000–12 000 PLN.

W praktycznym protokole konkret wygląda tak: „gniazdo kuchenne — C, wymiana natychmiast, koszt orientacyjny 180 PLN”; „przetarcie izolacji — C, izolację wymienić do 14 dni lub odłączyć obwód”; „uzupełniająca modernizacja rozdzielnicy — B, wykonanie do 6–12 miesięcy, koszt orientacyjny 2 500–4 500 PLN”. Dzięki temu właściciel od razu wie, które prace wymagają natychmiastowego działania.

Grafika kosztów (przykład rozkładu) ułatwia decyzję budżetową:

Ocena stanu technicznego powinna być wiarygodna i możliwa do zweryfikowania przez trzecią stronę; dlatego przy priorytetach warto podać konkretne terminy, szacunkowe koszty i proponowane kroki naprawcze. Krótkie dialogi w protokole, np. „— Czy wymiana jest konieczna od razu? — Tak, grozi iskrzeniem”, pomagają komunikować ryzyko bez paniki, ale z jasną instrukcją działania.

Protokół przeglądu instalacji elektrycznej w mieszkaniu wzór

• Co to jest protokół przeglądu instalacji elektrycznej i jaka jest jego rola?

  Protokół przeglądu to dokument potwierdzający stan instalacji elektrycznej w mieszkaniu po przeprowadzeniu kontroli. Służy do oceny bezpieczeństwa, wykazania ewentualnych usterek oraz wskazania zaleceń naprawczych i modernizacyjnych, zgodnie z obowiązującymi normami.

• Jaki jest zakres przeglądu w mieszkaniu?

  Zakres obejmuje instalację ogólną, rozdzielnicę, przewody, osprzęt gniazda i wyłączniki, uziemienie, ochronę przeciwporażeniową, drożność przewodów, stan izolacji, a także prawidłowe oznaczenia i parametry zabezpieczeń oraz dokumentację.

• Jakie są wymagania prawne i normy dotyczące przeglądu?

  Przegląd powinien być zgodny z PN-EN/NF oraz innymi obowiązującymi normami i przepisami; dokumentacja musi zawierać identyfikację obiektu, opis stanu, zalecenia i podpisy osób uprawnionych do wykonania przeglądu.

• Jak interpretować wyniki i jakie są zalecenia naprawcze?

  Wyniki klasyfikuje się według priorytetu: bieżące naprawy, pilne wymiany lub modernizacje. Protokół powinien zawierać szczegółowe zalecenia, priorytety, terminy wykonania i odpowiedzialne osoby.