Czy Można Kłaść Panele na Stare Panele Podłogowe?

Marzy Ci się nowa podłoga, ale wizja zrywania starej przyprawia o dreszcze? A gdyby tak pójść na skróty i spróbować czy kłaść panele na panele już istniejące? Odpowiedź na to palące pytanie jest mniej oczywista, niż mogłoby się wydawać, lecz sprowadza się do jednego: tak, jest to możliwe, ale wyłącznie pod pewnymi, rygorystycznymi warunkami.

• Sprawdź Stan Starej Podłogi – Warunki Równości i Stabilności
• Wybór Podkładu Pod Nowe Panele
• Czy Potrzebna Folia Paroizolacyjna Gdy Kładziesz Panele na Panele?
• Potencjalne Ryzyko i Błędy – Kiedy Unikać Kładzenia Paneli na Starej Podłodze

Sprawdź Stan Starej Podłogi – Warunki Równości i Stabilności

Każdy, kto kiedykolwiek zawodowo układał panele, zna złotą zasadę każdego fachowca: nie układa się paneli podłogowych na nierównym podłożu. Nie ma od tego żadnych wyjątków, niezależnie od tego, co obiecują reklamy "cudownych" podkładów, które rzekomo niwelują wszystkie grzechy przeszłości. Myśl, że grubszy podkład czy grubsze panele załatwią sprawę nierówności jest, wybaczcie szczerość, głęboko błędna – jak wierzenie, że dżem naprawi silnik w aucie.

Podejście do tej zasady z należytym szacunkiem jest kluczowe, aby cieszyć się stabilną, piękną podłogą, która nie tylko dobrze wygląda, ale przede wszystkim nie wydaje irytujących dźwięków przy każdym kroku i nie ulega uszkodzeniu po kilku miesiącach. Panele laminowane czy winylowe, niezależnie od grubości (czy to standardowe 8 mm, modne 10 mm, czy pancerne 12 mm), wymagają płaskiej powierzchni. Uginanie się paneli pod naciskiem najmniejszego ciężaru jest pewnym znakiem, że podłoże nie spełnia wymagań i czekają Cię problemy.

Jak więc sprawdzić, czy Twoja stara podłoga panelowa nadaje się na fundament dla nowej? Uzbrój się w prostą, dwumetrową łatę, najlepiej aluminiową poziomicę bez pęcherzyka. Kładź ją w różnych miejscach podłogi – wzdłuż, w poprzek, po przekątnych – i patrz, czy między łatą a panelami pojawiają się szczeliny większe niż 2 milimetry na całej długości dwóch metrów. To uniwersalnie przyjęta tolerancja dla większości systemów paneli; przekroczenie jej sygnalizuje poważny problem.

Zobacz także: Czy panele winylowe można kłaść na płytki?

Skoncentruj się na obszarach wokół ścian, w centralnej części pomieszczenia oraz w miejscach o największym natężeniu ruchu – to tam najczęściej ukrywają się zdradzieckie wybrzuszenia lub ubytki. Czy stare panele skrzypią, gdy po nich chodzisz? Czy odczuwasz "miękkość", wrażenie uginania się desek pod stopami? To objawy niestabilności konstrukcyjnej lub uszkodzonych zamków paneli starej podłogi – problemów, których nowy podkład i nowe panele nie zniwelują, a często wręcz uwypuklą.

Przyjrzyj się dokładnie każdemu panelowi. Czy są widoczne uszkodzenia, pęknięcia, "bomblenie" na powierzchni (oznaka wilgoci pod spodem!), czy może odspojenia krawędzi? Każdy taki mankament na starej podłodze to potencjalne słabe ogniwo, które z czasem może przenieść się na nową warstwę paneli. Należy także bezwzględnie wyeliminować wszelkie wystające elementy, np. źle dobrane lub spuchnięte śruby, gwoździe, a nawet stare krawędzie listew przypodłogowych, które mogą perforować nowy podkład lub blokować prawidłowe ułożenie paneli.

Pamiętaj też o szczelinach dylatacyjnych przy ścianach. Stara podłoga musi mieć zachowane te szczeliny; jeśli ich nie ma lub są zatarte, oznacza to, że podłoga pracuje w sposób niekontrolowany, napierając na ściany. Kładąc na niej nową warstwę, tylko zwiększasz obciążenie i ryzyko, że obie podłogi zaczną się wypaczać jednocześnie. Dylatacja to coś, o czym inwestorzy często zapominają, skupiając się tylko na wizualnym efekcie końcowym, a jej brak może zniweczyć całą pracę.

Zobacz także: Jak Kłaść Panele na Krzywej Podłodze w 2025 Roku? Kompleksowy Poradnik

Co jeśli kontrola wykaże, że podłoga jest krzywa (posiada spady, wybrzuszenia, dziury lub inne nierówności przekraczające tolerancję 2mm/2m)? Z ciężkim sercem, ale musisz pogodzić się z faktem: nie da się na niej położyć nowej warstwy paneli bezpośrednio. Próba zignorowania tego problemu to prosta droga do rozczarowania, straty pieniędzy i konieczności ponownego remontu za kilka, kilkanaście miesięcy. Podłoga zacznie "klawiszować", zamki będą pękać, a szczeliny pojawią się szybciej niż myślisz.

W takim przypadku konieczne jest podjęcie kroków zaradczych. Najczęściej sprowadza się to do usunięcia starej podłogi paneli i wykonania wylewki samopoziomującej lub tradycyjnej wylewki cementowej na właściwym podłożu (zwykle betonowym). Wykonanie wylewki poziomującej, choć kosztuje (materiał na 1 cm grubości to ok. 10-20 PLN/m², praca ekipy ok. 30-50 PLN/m²), jest jedynym pewnym sposobem na uzyskanie idealnie płaskiego podłoża, na którym nowe panele będą leżały jak złoto.

Decydując się na wylewkę, koniecznie sprawdź, ile czasu zajmie jej całkowite wyschnięcie – to proces, którego nie wolno przyspieszać i który zależy od grubości wylewki, temperatury i wilgotności w pomieszczeniu. Generalna zasada to ok. 1 milimetr grubości na dzień schnięcia w optymalnych warunkach, ale przy grubościach rzędu kilku centymetrów, czas ten liczony jest już w tygodniach. Niestety, próba położenia paneli nawet na lekko wilgotnym betonie lub wylewce to przepis na katastrofę: wypaczenie paneli, odkształcenie, a nawet ich rozchodzenie się są niemal pewne.

Zobacz także: Jak kłaść podkład pod panele winylowe – praktyczny poradnik

Zatem zanim pomyślisz "ach, położę drugie na pierwsze, będzie szybciej", poświęć czas na dokładne "przesłuchanie" swojej starej podłogi. Czy jest solidna? Czy jest równa jak stół bilardowy (w ramach wspomnianej tolerancji)? Czy nie daje żadnych sygnałów o ukrytych problemach, takich jak wilgoć czy luźne połączenia? Jeśli odpowiedź na którekolwiek z tych pytań brzmi "nie", to choć perspektywa zrywania jest męcząca, będzie to ostatecznie rozwiązanie mniej problematyczne i kosztowne w dłuższej perspektywie.

Pamiętaj, że nawet idealnie równa stara podłoga nie zwalnia z konieczności gruntownego jej oczyszczenia przed montażem nowej warstwy. Kur, piasek czy drobne kamyczki pozostawione na starej powierzchni będą z czasem działać jak papier ścierny, niszcząc zarówno spód nowej podłogi, jak i wierzch starej. Bałagan pod spodem to gwarantowane skrzypienie i trzaski przy każdym kroku, które doprowadzą Cię do szewskiej pasji.

Zobacz także: Jak kłaść panele wzdłuż czy w poprzek? Poradnik 2025

Czyszczenie powinno obejmować gruntowne odkurzanie, a w przypadku niewielkich, suchych zabrudzeń – przetarcie delikatnie wilgotną ściereczką, z absolutnym unikaniem przemoczenia. Upewnij się, że powierzchnia jest w pełni sucha, zanim przejdziesz do kolejnych etapów. Bagatelizowanie tego kroku to kolejny częsty błąd amatorów, który może prowadzić do nieprzyjemnych niespodzianek już po zakończeniu prac. W sumie, klucz do sukcesu to szczera i brutalna ocena stanu obecnego – bez lukrowania rzeczywistości.

Wybór Podkładu Pod Nowe Panele

Decyzja o kładzeniu nowej podłogi panelowej na istniejących panelach, o ile stan techniczny starej podłogi to umożliwia, wiąże się z wyborem odpowiedniego podkładu. Ten element, często bagatelizowany, jest niczym fundament dla nowego domu – jego jakość i właściwości decydują o komforcie użytkowania, trwałości i estetyce finalnej podłogi. Standardowy podkład pod panele podłogowe tradycyjnie składa się z dwóch głównych elementów lub warstw: folii paroizolacyjnej (choć o tym później, bo nie zawsze jest potrzebna!) oraz warstwy właściwego materiału, jak pianka, korek, filc czy nowoczesne kompozyty.

W przypadku układania paneli na starej podłodze panelowej, funkcje podkładu są nieco inne niż przy montażu na betonie. Podkład nie będzie tutaj głównym materiałem izolującym od wilgoci (o tym opowie kolejny rozdział), ale ma za zadanie przede wszystkim wytłumić dźwięki (zarówno te uderzeniowe, przenoszone na strop, jak i krokowe, słyszalne w remontowanym pomieszczeniu) oraz zniwelować drobne, absolutnie minimalne niedoskonałości powierzchni starych paneli (rzędu ułamka milimetra, nie milimetrów!).

Zobacz także: Czy można kłaść panele na panele bez podkładu

Na rynku dostępne są różnorodne materiały na podkłady. Pianki polietylenowe (PE), często najtańsze (cena od ok. 5 PLN/m² za standardowe 2-3mm), są dobrym izolatorem akustycznym kroków, ale słabo tłumią dźwięki uderzeniowe. Szybko też tracą sprężystość pod wpływem nacisku, co może prowadzić do zapadania się w miejscach intensywnie użytkowanych i potencjalnego "klawiszowania" paneli.

Podkłady z polistyrenu ekstrudowanego (XPS) w postaci płyt (cena ok. 10-25 PLN/m²) są znacznie lepszym wyborem, szczególnie gdy potrzebujemy lepszej izolacji termicznej (choć przy panelach na panelach to rzadziej główny cel) i lepszej odporności na ściskanie. Płyty XPS o grubości 3-6 mm mogą lepiej niwelować drobne nierówności starej podłogi niż cienka pianka, choć, co warto podkreślić, nie załatwią problemu dużych spadków czy wybrzuszeń – te, jak już ustaliliśmy, wymagają radykalniejszych działań.

Podkłady naturalne, takie jak korek czy filc (cena często powyżej 30-40 PLN/m²), oferują świetne właściwości akustyczne i termiczne, a korek dodatkowo charakteryzuje się wysoką sprężystością. Są to jednak materiały droższe i czasem mniej odporne na wilgoć niż syntetyczne odpowiedniki (choć przy kładzeniu na panelach wilgoć z dołu jest mniejszym problemem). Korek jest ceniony za naturalność i trwałość, często wybierany w "zielonych" projektach, ale wymaga idealnie równego podłoża.

Ostatnia kategoria to podkłady kompozytowe, często zintegrowane z folią lub innymi warstwami, bazujące na mieszankach kauczuków i minerałów. To zazwyczaj rozwiązania z wyższej półki cenowej (50+ PLN/m²), oferujące najlepsze parametry pod względem akustyki (znakomicie tłumią zarówno dźwięki uderzeniowe, jak i krokowe) oraz odporności na ściskanie. Są to podkłady, które najlepiej sprawdzają się w trudniejszych warunkach i pod panele o wyższych wymaganiach, idealne tam, gdzie cisza jest priorytetem.

Przy kładzeniu nowych paneli na stare, warto zwrócić szczególną uwagę na parametr odporności na ściskanie (oznaczany symbolem CS). Im wyższa wartość CS (podawana w kPa, np. 100 kPa, 200 kPa, 400 kPa), tym podkład jest twardszy i lepiej będzie podpierał zamki paneli, chroniąc je przed uszkodzeniem, zwłaszcza w miejscach narażonych na punktowe obciążenia (np. pod nogami mebli). Na nierównym podłożu (nawet minimalnie nierównym w ramach akceptowalnych tolerancji), podkład o wyższym CS lepiej rozłoży naprężenia.

Kolejnym ważnym parametrem, który warto rozważyć, jest redukcja dźwięków odbitych, czyli dźwięków kroków słyszalnych w tym samym pomieszczeniu (symbol RWS lub IS). Szczególnie jeśli stare panele "chodzą" głośno lub chcesz znacznie poprawić komfort akustyczny, wybierz podkład z wysoką wartością tego parametru, np. powyżej 10-15 dB RWS. Komfort użytkowania podłogi często zależy właśnie od tego, czy "buty głośno tupią", czy dźwięk jest przyjemnie stłumiony.

Grubość podkładu ma znaczenie, ale wbrew pozorom nie jest odpowiedzią na wszystkie problemy. Cieńszy podkład (1.5 - 2 mm) sprawdzi się na idealnie równej powierzchni. Grubsze podkłady (3 - 5 mm) mogą pomóc w skorygowaniu bardzo drobnych nierówności, ale pamiętaj – mowa tu o milimetrach, a nie centymetrach. Wybór grubszego podkładu zwiększy również całkowitą wysokość podłogi, co może wpłynąć na konieczność przycinania drzwi czy wymiany listew przypodłogowych.

Dla przykładu, rozważmy remont pokoju o powierzchni 20 m². Jeśli wybierzesz tani podkład piankowy 3 mm za 5 PLN/m², koszt wyniesie 100 PLN. Jeśli zdecydujesz się na lepszy podkład XPS 5 mm za 20 PLN/m², to już 400 PLN. Najlepszy podkład kompozytowy za 50 PLN/m² to wydatek rzędu 1000 PLN. Różnica w komforcie akustycznym i trwałości może być warta tej inwestycji, szczególnie gdy stara podłoga nie jest idealna i potrzebuje "wsparcia".

Pamiętaj, że na rynku są również dostępne podkłady "2 w 1" lub "3 w 1", które mają zintegrowaną folię paroizolacyjną lub taśmę klejącą do łączenia. W przypadku kładzenia na panelach, część "paroizolacyjna" takiej kombinacji jest, jak się przekonamy, zbędna, a czasem wręcz niewskazana. Skup się więc na parametrach właściwej warstwy podkładu: odporności na ściskanie i izolacyjności akustycznej. Wybór świadomy, oparty na realnym stanie starej podłogi i oczekiwaniach co do nowej, to połowa sukcesu. A w końcu nikt nie chce położyć nowej, pięknej podłogi tylko po to, by tańcowała w rytm skrzypienia starej warstwy pod spodem.

Czy Potrzebna Folia Paroizolacyjna Gdy Kładziesz Panele na Panele?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań w kontekście układanie paneli podłogowych na inne podłoże niż betonowe, np. na już położone panele. Standardowa instrukcja montażu paneli laminowanych jasno mówi o konieczności zastosowania folii paroizolacyjnej, zwykle o grubości 0,2 mm, układanej bezpośrednio na podłożu betonowym lub mineralnym przed położeniem podkładu. Jej kluczową rolą jest ochrona paneli podłogowych przed wilgocią w formie pary wodnej, która może migrować z podłoża. Wilgoć to największy wróg paneli, powodujący ich pęcznienie, wypaczanie i niszczenie zamków.

Mechanizm działania folii paroizolacyjnej opiera się na tworzeniu bariery nieprzepuszczalnej dla pary wodnej. Jest to absolutnie niezbędne w przypadku podłoży mineralnych, takich jak wylewka cementowa czy anhydrytowa, zwłaszcza w świeżych budynkach lub na parterze. Beton nawet po długim czasie schnięcia może wciąż emitować wilgoć w formie pary, zwłaszcza w warunkach zmieniającej się temperatury i wilgotności powietrza w pomieszczeniu. Bagatelizowanie tego kroku przy podłożach betonowych to proszenie się o kłopoty z puchnącymi panelami.

Ale co, gdy kładziemy panele na panelach? Nasza stara podłoga jest przecież już złożona z paneli, materiału drewnopochodnego (MDF/HDF), który w zasadzie jest suchy (o ile sama stara podłoga nie uległa zawilgoceniu z jakiegoś innego źródła!). Nie mamy tu do czynienia z kapilarnym podciąganiem wilgoci z gruntu czy procesami hydracyjnymi świeżej wylewki. Stara podłoga panelowa, jeśli jest w dobrym stanie i sucha, sama w sobie stanowi wystarczającą barierę dla wilgoci migrującej od spodu – bo co miałoby tam wilgoć generować?

Dlatego właśnie, w przypadku kładzenie paneli na panele, folii paroizolacyjnej nie jest konieczne. Jej zadanie ochrony przed wilgocią pochodzącą z podłoża betonowego traci rację bytu, gdy tym podłożem jest już inna sucha warstwa materiału drewnopochodnego lub podobnego, który nie "produkuje" wilgoci w ten sposób. Co więcej, niektórzy eksperci twierdzą, że zastosowanie folii w takiej sytuacji może być wręcz niekorzystne, potencjalnie utrudniając naturalne "oddychanie" warstw podłogi (minimalną wymianę wilgoci z powietrzem, która pomaga materiałom dostosować się do warunków otoczenia) lub, w skrajnych przypadkach (jeśli gdzieś nastąpiłoby np. drobne zalanie z góry), mogące zatrzymać wilgoć między warstwami, sprzyjając rozwojowi pleśni. Pamiętajmy, że bariery paroizolacyjne muszą być szczelne, co przy skomplikowanych połączeniach wielu warstw staje się trudniejsze.

Istnieje ryzyko, że przez podłogę będzie przechodziła para wodna, ale to ryzyko dotyczy głównie podłoży mineralnych, a nie istniejących, suchych paneli. Jeśli stara podłoga panelowa nosi ślady zawilgocenia, "faluje" z powodu wody, lub jest kładziona na podłożu ewidentnie wilgotnym (co, miejmy nadzieję, wykluczyłeś na etapie sprawdzania starej podłogi!), to kładzenie na niej nowej warstwy w ogóle nie wchodzi w grę. Problem trzeba rozwiązać u źródła, zanim pomyślisz o jakichkolwiek panelach, nowych czy starych.

W zasadzie, wyjątkiem od reguły "stosuj folię" jest właśnie układanie paneli podłogowych na inne podłoże niż betonowe, np. na już położone panele, płyty OSB, stare deski drewniane, czy nawet płytki ceramiczne (choć na płytkach wymagane jest też sprawdzenie fug i ich stabilności, co jest tematem na osobny artykuł). W tych przypadkach, o ile podłoże jest suche, folia paroizolacyjna nie pełni swojej podstawowej funkcji i jest zbędnym kosztem oraz dodatkową warstwą.

Producenci paneli często w instrukcjach podają "na podłoże mineralne - folia tak, na drewniane/drewnopochodne - folia nie". Stara podłoga panelowa zalicza się do tej drugiej kategorii. Koszt folii (ok. 2-5 PLN/m²) jest stosunkowo mały, a procedura jej wyłożenia jest bardzo prosta – rozwinąć, przyciąć, zakleić połączenia taśmą. Jednak jeśli nie jest potrzebna, to po co ją stosować? Niepotrzebne warstwy komplikują strukturę podłogi i mogą, w specyficznych warunkach, przynieść więcej szkody niż pożytku. Mniej znaczy czasem więcej, szczególnie w budowlance.

Podsumowując wątek folii paroizolacyjnej w kontekście kładzenia paneli na panelach: nie jest ona wymagana. Skup się raczej na jakości podkładu pod kątem akustyki i odporności na ściskanie. Oszczędność kilkuset złotych na folii nie zrujnuje budżetu remontowego, ale wiedza, kiedy czegoś nie trzeba, pozwala wykonać pracę poprawniej i zgodnie ze sztuką (tą specyficzną sztuką układania na już istniejącej warstwie).

Potencjalne Ryzyko i Błędy – Kiedy Unikać Kładzenia Paneli na Starej Podłodze

Marzenie o samodzielnym remoncie, szczególnie o nowej, lśniącej podłodze, to świetny pomysł. Jeśli nie masz ogromnego doświadczenia w pracach remontowych, układanie paneli podłogowych jest stosunkowo prostą czynnością, którą da się opanować, zwłaszcza w dobie licznych poradników wideo. Jednakże, aby praca nie poszła na marne i nie zamieniła się w koszmar, wystrzegaj się kilku błędów, a w przypadku kładzenia paneli na starej podłodze, ryzyko potknięć wzrasta wykładniczo.

Jednym z najczęstszych, a zarazem najbardziej niedocenianych elementów prac remontowych związanych z panelami, jest ich aklimatyzacja. Pojęciem aklimatyzacji należy rozumieć konieczność pozostawienia zamkniętych paczek paneli w remontowanym pomieszczeniu na co najmniej 48 godzin (producenci często podają minimum 24 godziny, ale 48 to bezpieczniejszy bufor!) przed rozpoczęciem ich układania. Dlaczego to tak ważne, zwłaszcza gdy kładziesz na starej podłodze?

Panele podłogowe są produktem drewnopochodnym, a zatem są czułe na warunki otoczenia, w tym temperaturę i wilgotność powietrza. Parametry te mogą ulegać dużym wahaniom, w zależności od warunków panujących w sklepie, podczas transportu, przechowywania w hurtowni, a przede wszystkim w pomieszczeniu docelowym. Przeniesienie paneli prosto z zimnego magazynu (lub wilgotnego samochodu dostawczego) do ciepłego, suchego mieszkania może spowodować ich skurczenie. Jeśli ułożysz je od razu, panele mogą "zejść się" po aklimatyzacji, tworząc nieestetyczne szczeliny między deskami.

Odłożenie układania paneli na kilkadziesiąt godzin pozwala na dostosowanie ich do warunków, w których znajdą się na stałe. Gdy temperatura materiału wyrówna się z temperaturą otoczenia, a jego wilgotność ustabilizuje w warunkach panujących w pokoju, minimalizujesz ryzyko późniejszych ruchów i odkształceń paneli. W razie położenia paneli natychmiast po przywiezieniu ich ze sklepu, istnieje wysokie ryzyko wypaczeń i rozchodzenia się paneli w dłuższej perspektywie czasu – a kto by chciał oglądać pofalowaną podłogę po zaledwie kilku miesiącach?

Układając panele na starej podłodze, dochodzą nowe, specyficzne ryzyka. Przede wszystkim wysokość. Dodajesz grubość starych paneli (np. 8mm), grubość podkładu (np. 3mm) i grubość nowych paneli (np. 8mm). To daje łącznie 19 mm dodatkowej wysokości! Czy masz pewność, że drzwi wejściowe i drzwi wewnętrzne wciąż będą się swobodnie otwierać? Niewykluczone, że konieczne będzie podcięcie skrzydeł drzwi, co wymaga precyzji i odpowiednich narzędzi. Pamiętaj, że nawet 1 cm różnicy może sprawić, że drzwi zaczną szorować o nową podłogę, niszcząc jej powierzchnię.

Kolejnym poważnym błędem jest ignorowanie stanu technicznego starej podłogi, o czym była mowa w pierwszym rozdziale. Kładzenie paneli na niestabilnych, skrzypiących lub uginających się starych panelach to prosta droga do klawiszowania i pękania zamków nowej podłogi. Nowa warstwa nie ukryje ani nie naprawi problemów pod spodem; wręcz przeciwnie, ruchliwość starej podłogi przeniesie się na nową, skracając jej żywotność. "Teleskopowanie" – czyli odwzorowywanie struktury lub wad podłoża przez nową, cienką warstwę wierzchnią – to realne ryzyko.

Co więcej, stara podłoga może ukrywać problemy, których nie widać na pierwszy rzut oka. Czy kiedykolwiek była tam wylana woda? Czy w tym pomieszczeniu panuje wysoka wilgotność? Kładzenie nowej warstwy paneli może zatrzymać potencjalną wilgoć uwięzioną pod spodem, prowadząc do rozwoju pleśni i grzybów, które nie tylko niszczą materiały, ale są też szkodliwe dla zdrowia. Niektórzy wciąż wierzą w cuda i próbują kłaść na lekko wilgotnym betonie czy spuchniętych panelach – to zapowiedź rychłego remontu "poprawkowego". Układanie paneli podłogowych nawet na lekko wilgotnym betonie (lub czymkolwiek innym) może skutkować wypaczeniem paneli, odkształceniem, a nawet ich rozchodzeniem.

Warto wspomnieć o listwach przypodłogowych. Zwykle przy nowej podłodze montuje się nowe listwy. Jeśli stare są mocno przyklejone, ich demontaż może uszkodzić ścianę, co generuje dodatkową pracę i koszty. Montaż nowych listew na podwyższonej podłodze może wymagać innego systemu montażu lub dłuższego kołka, jeśli stare otwory montażowe są teraz znacznie niżej w stosunku do poziomu podłogi.

Brak odpowiednich szczelin dylatacyjnych przy ścianach i wokół przeszkód (np. rury, filary) to kolejny krytyczny błąd. Panele "pracują" – rozszerzają się i kurczą pod wpływem zmian temperatury i wilgotności. Jeśli nie pozostawisz wolnej przestrzeni (zwykle 8-10 mm, ale warto sprawdzić w instrukcji producenta paneli i podkładu!), podłoga napotka opór ściany, zacznie się wypychać, tworząc wybrzuszenia, "góry" lub rozpychając listwy przypodłogowe. To zjawisko wygląda fatalnie i niszczy panele nieodwracalnie.

Kiedy unikać kładzenia paneli na starej podłodze bezwzględnie? Zawsze, gdy stara podłoga jest w złym stanie technicznym: ugina się, skrzypi, jest nierówna (poza akceptowalną tolerancją 2mm/2m), ma widoczne uszkodzenia mechaniczne (pęknięcia, dziury, spuchnięcia), nosi ślady zawilgocenia, lub gdy jej połączenia (zamki) są wyraźnie poluzowane i nie trzymają sztywno desek. W takich przypadkach położyć nowe panele na stare byłoby błędem kosztującym więcej niż standardowy remont.

Podobnie, jeśli remontujesz pomieszczenie, w którym wysokość podłogi ma kluczowe znaczenie (np. bardzo niskie pomieszczenie, problem z poziomem progu wejściowego), lub gdy nie jesteś gotów na konieczność docinania drzwi czy adaptacji listew – kładzenie drugiej warstwy paneli nie jest dobrym pomysłem. Pamiętaj także o gwarancji – większość producentów paneli zastrzega w warunkach gwarancyjnych, że produkt musi być montowany na stabilnym, równym, suchym i czystym podłożu zgodnie ze sztuką budowlaną. Układanie na uszkodzonej starej podłodze może tę gwarancję unieważnić.

Decyzja o kładzeniu paneli na paneli to zatem kalkulacja ryzyka i ocena możliwości. Jeśli stara podłoga jest w idealnym stanie (równa, stabilna, sucha, zamki trzymają) i jesteś świadomy konsekwencji zwiększenia wysokości, może to być kusząca opcja oszczędzająca czas i wysiłek. W każdym innym przypadku, bezpieczniejszym, choć bardziej pracochłonnym i kosztownym rozwiązaniem, jest demontaż starej podłogi i przygotowanie podłoża od zera. Czasem opłaca się "ugryźć się w język" i wykonać dodatkową pracę, by efekt końcowy był trwały i satysfakcjonujący przez lata, a nie tylko przez kilka miesięcy.